skyline
 

To Pimp a Butterfly: een essentiële gids

Theetijd

kendrick-lamar-album-artwork-to-pimp-a-butterfly-001

“I’m the biggest hypocrite of 2015/ Once I finish this witnesses will convey just what I mean.” Zo begint ‘The Blacker the Berry’ van Kendrick Lamar en met Assassin, – bekend van Kanye West’s ‘I’m in It’- op z’n nieuwste ‘To Pimp a Butterfly’. Het nummer eindigt met een opsomming van raciale stereotypen (“(…) preach with the Panthers, (…) eat watermelon, chicken and Kool-Aid on weekdays”) om vervolgens helemaal af te sluiten met dit staaltje genialiteit: “So why did I weep when Trayvon Martin was in the street?/ When gang banging make me kill a ni–a blacker than me? Hypocrite!”. De luisteraar is met verstomming geslagen.

Lees meer

Sufjan Stevens: een lied van violet en dood

Theetijd

Carrie

We leven in het era van de verwarde ziel. Je ziet ze overal – maar dan ook écht overal – opduiken: denk aan de man die de NOS-studio even kaapte, aan de mannen die daaropvolgend met extreem machtsvertoon diezelfde studio binnenvielen, of aan Didier Reynders die in permanente staat van verlaagd intellect lijkt te verkeren. De zeitgeist is altijd ongrijpbaar, dat weet ik ook wel, maar als er één iemand is die de juxtapositie tussen enerzijds de traditionalisten en anderzijds de zelfverklaarde progressievere geesten perfect in verwarrende taal weet te vertalen, is het wel Sufjan Stevens. Vijftig staten, een banjo en cerebraal genoegen; meer heeft de jongeman (want ‘man’ voelt wat raar aan) uit Michigan nooit nodig gehad om een heel gedachtegoed te schetsen. Feilloos en oprecht. En meestal buitenaards mooi. Lees meer

Sleater-Kinney overspoelt Trix

Live

SK

Onwaarschijnlijk eigenlijk dat een show van dit kaliber niet meer exposure kreeg de voorbije maanden. Oké, het gaat om een eerder Amerikaans fenomeen, maar Sleater-Kinney is wel degelijk méér dan de zoveelste irrelevante reünie. Het trio, dat live op deze tour versterkt wordt door Katie Harkin, maait wild om zich heen en is één van de enige bands van het moment die het concept ‘urgentie’ uiting weet te geven. Dat Carrie BrownsteinCorin Tucker en Janet Weiss ondertussen respectievelijk een televisiester, een moeder en een drumgoeroe geworden zijn, was even heel erg ver weg in een bij momenten broeierige Trix. In tijden van vergoelijkt seksisme in alle lagen van de samenleving, leek het niet meer dan gepast om een harde trap in het kruis te ontvangen. Lees meer

Underworld brengt ‘dubnobasswithmyheadman’ in de AB: Degelijk, maar niet grensverleggend

Live

Underworld
Altijd moeilijk, zo’n recensie van een concert fixeé. Godfathers van de moderne dance, Underworld, brachten twee dagen integraal hun befaamde klassieker ‘Dubnobasswithmyheadman’ in een volgeladen AB. We wisten wat we gingen krijgen, en eigenlijk wisten we ook al dat het vet ging worden. De vraag hierbij is echter: what the fuck moet je er nog over zeggen? Lees meer!

Leuven Jazz: Dorian Concept Trio, Flako, Lefto en meer

Live

dorian_concept_live_recap_preview

Wanneer het Depot het etiket ‘laat open’ op een bepaalde avond kleeft, weet u waar u ons kan vinden; en al zeker wanneer de acts vanuit jazz- en electronicahoek komen. Met deze editie van Leuven Jazz bleek de focus al meer te liggen op het verleggen van de nijpende grenzen van het genre. Dan hebben we het over fusion-insteken zoals bij het onnavolgbare STUFF. (waarover één van de volgende dagen véél meer) of over de onstuitbare stroom aan interessante electronica-adepten. Deze avond specifiek werd gedragen door de Oostenrijker Dorian Concept en zijn beste muzikale vrienden. En dat gaf veel decibels, ongemakkelijke dansbewegingen en een staaltje absolute klasse. Lees meer

Warpaint vertoont wat bloedarmoede in het Koninklijk Circus

Live

Mocht Cat Power ooit een band hebben gehad…

IMG_5378

Lees verder

Vessels verwijden hun sound op Dilate

Recensie

Vessels

Na hun eerdere twee albums ‘White Fields & Open Devices’ (2008) en ‘Helioscope’ (2011) waarop Vessels zich eerder als een soort van instrumentale tot zelfs post-rock band profileerde, slaan ze een beduidend andere weg in op hun jongste worp. ‘Dilate’ heet ‘ie en hij verwijst naar het verwijden van de bloedvaten, wat als een soort van metafoor voor de evolutie van hun sound kan begrepen worden. De gitaren zijn voorgoed naar de achtergrond verbannen en moeten plaats maken voor een ruim arsenaal van analoge synths. Terwijl op hun vorige album en de EP’s daartussen nog voorzichtig geëxperimenteerd werd met het gebruik van synthesizers en samplers, toont ‘Dilate’ een herboren én zelfzekere band dankzij een effectieve nieuwe, frisse sound. Denk Caribou, Pantha du Prince, Four Tet, Jon Hopkins, Nathan Fake of zelfs Moderat.

Lees meer

In het spoor van Tuymans: muziek geïnspireerd op kunst – deel 3: 2000-2009

Theetijd

MorisotBertheMozartSonatabigcrop

Dat kunstenaars sinds vier dagen beter beschermd worden tegen doorverkoop, is natuurlijk een goede zaak. De regering keurde het voorstel van Peeters goed, waarmee bepaald werd dat kunstenaars verzekerd zijn van een percentage bij de doorverkoop van hun werken. Et voila, de onhandige aanloop naar het derde deel van deze reeks artikels is gemaakt. Vorig decennium werd de Belgische kunst een internationaal uithangbord, als het op het verwerken in muziek aankomt. Ook kan de periode 2000-2009 onthouden worden als de tijd dat populaire bands als Green Day en Coldplay kunstwerken ontdekten als inspiratiebron voor hun nummers. En o.a. Kate Bush en Sufjan Stevens. Niet te plaatsen in de vorige categorieën – dan maar een klasse apart.
Lees meer

Le Sacre du Printemps: De nieuwe lente (1)

Theetijd

Le sacre

Dat er zoiets bestaat als een collectieve subjectiviteit die al te makkelijk verward wordt met objectiviteit, is panklaar. Zeker zo in de ‘wereld der klassieke muziek’, die zich nog het liefst vervreemd van alles wat ook maar ruikt naar populariteit. Maar sinds de vroege twintigste eeuw (sommigen beweren zelfs vroeger) ligt dat onderscheid er helemaal niet zo dik meer op. Omdat de popmuziek pas later ontwikkeld werd tot wat we nu in het canon geschreven hebben, hoor ik u denken. Ongetwijfeld is dat gedeeltelijk zo, maar de pure lineariteit van de muziekgeschiedenis is allerminst een gegeven. Want nu meer dan ooit is er een soort besef ontstaan dat de term ‘muziek’ de enige is die een volledig afgebakende lading dekt, en zelfs dat wordt door middel van grensverleggende geluidsexperimenten steeds meer bevochten. Er is nood aan orde, en dan bent u hier aan het juiste adres. Lees meer

Artefact: het grote verslag

Live

Jaarlijks wordt Leuven tien dagen lang een internationale trekpleister voor kunsten: zowel beeldende kunsten als video- en muziekkunst. Het thema van de editie van 2015, ‘You Must Change Your Life’ werd gevonden bij de Duitse filosoof Peter Sloterdijk, die stelt dat de mens voortdurend onderhevig is aan de wijzigingen in zijn omgeving. Die mens past zich aan om te kunnen (over)leven, hetzij via rituelen, hetzij via oefeningen en training, met het doel tot presteren en verder komen.  Door deze oefeningen wordt een ‘sociale immuniteit’ opgebouwd, waardoor de mens beschermd wordt in de veranderende wereld, te vergelijken met biologische immuniteit tegen virussen en bacteriën. Ook de Amerikaanse neurowetenschapper Israel Rosenfield bood een theorie die als inspiratiebron voor Artefact gold: zowel het brein als het geheigen hebben zich noodgedwongen ontwikkeld toen het lichaam zich begon voort te bewegen. De waarneembare wereld is geconstateerd door onze zintuigen, en bijgevolg een constructie van het brein. Zowel op de affiche van de expo als op het programma van het muziekfestival stonde, deze vragen naar verandering en aanpassing, en bij uitbreiding het menselijk vermogen tot zelfoverstijging, centraal. Skyline Reviews stuurde maar liefst drie redacteurs naar het Leuvense om te genieten van het avondprogramma op vrijdag en zondag, om tussen deze muzikale hoogstanden in de (jawel, gratis) expo te vertoeven.

DSC_0625

Lees meer!