skyline
 

Waarom STUFF. dé Belgische naam wordt

(Live)tip

Stuff

We proberen zelden aan beroepsmatige zelfbevlekking te doen, maar geruime tijd geleden beweerde één van onze redacteurs dat er iets groots zat aan te komen. ‘Een band die fusion weer sexy maakt, die dansbare tunes niet in clichés laat verzanden.’ En dat die voorspelling over STUFF. ging had u gezien de niet mis te verstane titel van dit stuk al lang door. Met een basis op de as Antwerpen-Gent weet u gewoon reeds dat het niet meer fout lopen kan, dan mogen ze zelfs nog een elektrische sax in de line-up hebben. Lees meer

Other Lives: barokke folk met grote trom

Fotoreportage Live

Op de laatste zaterdag van het paasverlof schotelde PIAS ons nog een mooie avond voor met Other Lives. Met een derde plaat die begin volgende maand uitkomt trok het drietal opnieuw de hort op beginnende in onze hoofdstad. Het theater daarvoor was de fel onderbelichte Beursschouwburg, die toch wel meer aandacht verdient. Bij deze dus.

DSC_1059

Lees meer

Incubate weer op het pad der overklassing

Live(tip)

incubate

Het is heus geen verrassing meer anno 2015, maar Incubate, het briljante Tilburgse festival, is weer sterk uit de startblokken geschoten. Met EmpyriumCabaret VoltaireMerzbow en Mercury Rev Orchestra als grote namen mag het weer meteen duidelijk zijn; het wordt weer een erg mooie midseptemberweek. Uiteraard wist u al dat Incubate vooral gemaakt wordt door de kleinere, ongrijpbare namen, die ook deze editie weer in overvloed aanwezig zullen zijn; al is overvloed geen goede woordkeuze, aangezien men er nooit genoeg van krijgen kan. Lees meer

Someday Somewhere: Mura Masa zorgt voor de eerste zonnestralen

Theetijd

f2b57c4aa47cad6a47680ad9ebadf41e2b244186
Geheel onverwacht dropte Alex Crossan, beter bekend onder zijn alter ego Mura Masa, afgelopen donderdagnacht z’n nieuwste, met zonnestralen overgoten EP ‘Someday Somewhere’, het eerste nieuwe materiaal (met uitzondering van enkele tussendoortjes en remixen zoals het prachtige ‘I’ll Be Alright (Tonight)’ dat een remix is van Childish Gambino’s cover van Usher’s ‘U Don’t Have To Call’. Kunt u nog volgen?) sinds zijn in november gereleaste debuutalbum ‘Soundtrack to a Death’ op het Duitse label Jakarta Records, waarop een hele resem jonge getalenteerde producers al eerder gereleaset hebben, zoals Kaytranada, Sango, Anderson Paak en IAMNOBODI. En zie, de weergoden hebben ons ook al eventjes doen proeven van de zomer. Toeval of niet?

Lees meer

In het spoor van Tuymans: muziek geïnspireerd op kunst – deel 4: En vandaag?

Geen categorie Theetijd

11136517_10206825700660185_1099488759_o
Update: Luc Tuymans gaat in beroep tegen de veroordeling voor plagiaat die kreeg in januari dit jaar. Hij beweert de fotografe Katrijn Van Giel eerst gebeld te hebben alvorens het penseel op het doek te zetten. Zo bent u weer mee. Indien u het gevoel hebt geheel niet mee te zijn – leest u best eerst het eerste deel van deze reeks. En het tweede. En derde. Hoog tijd voor een nieuw deel in deze tetralogie. Op welke schilderijen of kunstenaars baseren artiesten zich dit lopende decennium?
Lees meer

Dark Red: Emo met Shlohmo

Theetijd

shlohmo-dark-red-album

Dark Red”; zo heet het nieuwste album van L.A. beatmaker Henry Laufer, beter bekend onder zijn artiestennaam Shlohmo. Hij is één van de oprichters van het eveneens in L.A. gestichte Wedidit collectief waarvan artiesten zoals RL Grime, Groundislava, Purple, Arnold, en de illustere 2KWTVR (misschien een alter ego van Shlohmo zelf?) en voordien ook D33J en Jonwayne deel uit maken/maakten. “Dark Red” wordt zowel gereleased op het eigen Wedidit-label als op True Panther Sounds, dat onder andere ook Hyetal, King Krule, Lil Silva, Unknown Mortal Orchestra, Real Estate, Cloud Nothings en nieuwe wonderboy Tobias Jesso Jr. huisvest.
Lees meer

To Pimp a Butterfly: een essentiële gids

Theetijd

kendrick-lamar-album-artwork-to-pimp-a-butterfly-001

“I’m the biggest hypocrite of 2015/ Once I finish this witnesses will convey just what I mean.” Zo begint ‘The Blacker the Berry’ van Kendrick Lamar en met Assassin, – bekend van Kanye West’s ‘I’m in It’- op z’n nieuwste ‘To Pimp a Butterfly’. Het nummer eindigt met een opsomming van raciale stereotypen (“(…) preach with the Panthers, (…) eat watermelon, chicken and Kool-Aid on weekdays”) om vervolgens helemaal af te sluiten met dit staaltje genialiteit: “So why did I weep when Trayvon Martin was in the street?/ When gang banging make me kill a ni–a blacker than me? Hypocrite!”. De luisteraar is met verstomming geslagen.

Lees meer

Sufjan Stevens: een lied van violet en dood

Theetijd

Carrie

We leven in het era van de verwarde ziel. Je ziet ze overal – maar dan ook écht overal – opduiken: denk aan de man die de NOS-studio even kaapte, aan de mannen die daaropvolgend met extreem machtsvertoon diezelfde studio binnenvielen, of aan Didier Reynders die in permanente staat van verlaagd intellect lijkt te verkeren. De zeitgeist is altijd ongrijpbaar, dat weet ik ook wel, maar als er één iemand is die de juxtapositie tussen enerzijds de traditionalisten en anderzijds de zelfverklaarde progressievere geesten perfect in verwarrende taal weet te vertalen, is het wel Sufjan Stevens. Vijftig staten, een banjo en cerebraal genoegen; meer heeft de jongeman (want ‘man’ voelt wat raar aan) uit Michigan nooit nodig gehad om een heel gedachtegoed te schetsen. Feilloos en oprecht. En meestal buitenaards mooi. Lees meer

Sleater-Kinney overspoelt Trix

Live

SK

Onwaarschijnlijk eigenlijk dat een show van dit kaliber niet meer exposure kreeg de voorbije maanden. Oké, het gaat om een eerder Amerikaans fenomeen, maar Sleater-Kinney is wel degelijk méér dan de zoveelste irrelevante reünie. Het trio, dat live op deze tour versterkt wordt door Katie Harkin, maait wild om zich heen en is één van de enige bands van het moment die het concept ‘urgentie’ uiting weet te geven. Dat Carrie BrownsteinCorin Tucker en Janet Weiss ondertussen respectievelijk een televisiester, een moeder en een drumgoeroe geworden zijn, was even heel erg ver weg in een bij momenten broeierige Trix. In tijden van vergoelijkt seksisme in alle lagen van de samenleving, leek het niet meer dan gepast om een harde trap in het kruis te ontvangen. Lees meer

Underworld brengt ‘dubnobasswithmyheadman’ in de AB: Degelijk, maar niet grensverleggend

Live

Underworld
Altijd moeilijk, zo’n recensie van een concert fixeé. Godfathers van de moderne dance, Underworld, brachten twee dagen integraal hun befaamde klassieker ‘Dubnobasswithmyheadman’ in een volgeladen AB. We wisten wat we gingen krijgen, en eigenlijk wisten we ook al dat het vet ging worden. De vraag hierbij is echter: what the fuck moet je er nog over zeggen? Lees meer!