skyline
 

Tag Archives: kurt cobain

Frank Ocean’s Blonde: een essentiële gids (deel 2)

We got two versions. We got twoooo versions. Deel 2 van onze essentiële gids (check deel 1 hier) over Frank Ocean‘s ‘Blonde’, waarin we het hebben over de dood, drugs en auto’s. Buckle up!

frankocean.0.0

Lees meer

Een avond outsidermuziek met Daniel Johnston

Naast onder meer Balthazar stonden twee eigenzinnige en onvoorspelbare artiesten aan de top van de 30 jaar Democrazy-affiche. Peter Doherty maakte al een opgemerkte passage zonder al te veel muzikale consequenties, en de avond nadien kwam een andere high risk performer naar de Vooruit, Daniel Johnston. Het verschil in context kon echter niet groter zijn.

read more »

tip

Triggerfinger ft. Tom Barman

We zagen een opmerkelijke samenwerking in De Laatste Week. dEUS oppergod Tom Barman en de rockers van Triggerfinger brachten hulde aan Nirvana door ‘Territorial Pissings’ te coveren. Geslaagd of niet? Oordeel zelf!

Lees Meer

Nirvana – In Utero

Grunge. Het is een woord dat we vandaag alleen nog maar horen vallen tijdens de eindejaarslijstjes op de radio of tijdens het zoveelste schandaal rond Courtney Love. Die laatste is overigens de perfecte personificatie van de huidige toestand van het genre. Slecht en uit op geld. Dat werd nog maar eens duidelijk toen ter ere van de twintigste verjaardag van het legendarische ‘Nevermind‘ een superdeluxe boxset werd uitgebracht. Grunge mag dan wel op sterven na dood zijn, het brengt nog steeds geld in het laatje. Kurt Cobain & co waren profetisch toen ze op Reading ’92 een cover brachten van Fang, ‘The Money Will Roll Right In‘. Lees meer

Pixies – Doolittle

Anno 1987 luiden vier jonge twintigers een nieuw tijdperk in. De jaren tachtig waren de era van MTV, drumcomputers en gladde kapsels geweest. Van de Pet Shops Boys, Boy George en, o gruwel, Rick Astley. Meer dan een debuut-ep, Come on Pilgrim, hadden de Pixies niet nodig om hun sound – die van een punkband die surfpopnummers covert, maar dan met veel complexere songstructuren – uit te zetten. Stuk voor stuk nummers die je recht tussen de ogen raken. Verschroeiende gitaarlijnen van Joey Santiago, een zeemzoet falset van Black Francis onmiddellijk afgewisseld met een indrukwekkende oerschreeuw. Het enige punt waarop de nummers hun tijdsgeest prijsgeven zijn de prominente baslijnen van Kim Deal als constante doorheen de nummers. Niet lang na die ep volgde het meesterlijke debuut Surfer Rosa, dat aan het hart gedrukt werd door de aanhangers van het underground-circuit, maar dat er niet in slaagde de band in mainstreamland (waar synthesizers de charts nog overheersten) op de kaart te zetten. Het zou pas veel later zijn, wanneer Black Francis de Pixies al had opgedoekt, dat de band het verdiende statuut krijgt. Lees meer