skyline
 

Tag Archives: jimi hendrix

Frank Ocean’s Blonde: een essentiële gids (deel 2)

We got two versions. We got twoooo versions. Deel 2 van onze essentiële gids (check deel 1 hier) over Frank Ocean‘s ‘Blonde’, waarin we het hebben over de dood, drugs en auto’s. Buckle up!

frankocean.0.0

Lees meer

Katharsis onder de Kerktoren: Leffingeleuren besluit de zomer

Sommige dingen veranderen nooit, en dat is maar goed ook. Zo mag Leffingeleuren dit weekend naar getrouwe gewoonte een punt zetten achter de zomer met een gezonde portie regen, gezelligheid en muzikale cutting edge doorspekt met familievertier. Incubate of geen Incubate, ook naar de Westhoek zendt Skyline zijn zonen uit om poolshoogte te nemen.

Trentemoller

Trentemøller

Foto: Leffingeleuren

Lees meer

Brainfeeder presents… a sick line-up!

Een unieke AB-avond waar om onverklaarbare redenen nog kaarten voor te koop zijn

tumblr_kxyodh99kl1qzy6lto1_500

Zeer uitgebreide preview!

Pink Floyd – The Dark Side of the Moon

Begin jaren ’70 lijkt rockmuziek op sterven na dood, of tenminste verzonken in een diepe coma: Jim Morrison is dood, Janis Joplin is dood, Jimi Hendrix is dood, The Beatles zijn uit elkaar. Dan was daar plots Pink Floyd, die de kaarten van de moderne muziek herverdeelde en schetsen voor zowat elke grote band van het komende decennium uittekende. Voor hun grote doorbraak er kwam, had de band al een tragische geschiedenis achter de rug: founding father Syd Barrett ging onder de ogen van de overige bandleden ten onder aan hun groeiend succes, drugs en mentale problemen. David Gilmour kwam erbij, en enkele maanden later verliet Syd Barrett de band – hij maakte nog twee solo-albums, The Madcap Laughs en Barrett, om dan tot zijn dood in 2006 in volstrekte anonimiteit terug te keren.

Flash forward naar 1972. Met niemand minder dan Alan Parsons, experimenteel sound engineer en technisch genie, ingehuurd als producer, trekt de band die nu bestaat uit David Gilmour, Nick Mason, Richard Wright en bassist Roger Waters aan de leiding de vermaarde Abbey Road studio’s in. Op zowat alle vlakken werd er gebroken de sixties-generatie: Pink Floyd had een visie, een uitgelijnd idee over de songs – hoewel er binnen die lijnen sterk geïmproviseerd werd – en een globaal idee achter het hele album. Lees meer