skyline
 

Najaartip: Colin Stetson in CC Diest

stetson

De dagen worden korter, de concertzalen des te verleidelijker. Verschillende artiesten blijven in onze contreien hangen om en rond Pitchfork Festival Paris, hoewel ook de Belgische concertzalen clusters organiseren die het herfstlandschap zullen bepalen – denk bijvoorbeeld aan de ongetwijfeld overweldigende passages van Death Grips in de AB, de gebundelde intimiteit van Steve Gunn in De Zwerver en Het Bos, de showman/shaman of nieuwe Nick Cave die Alex Cameron heet in Trix én de Handelsbeurs, en het gratis vertonen van opkomend talent door Dijf Sanders in De Snuffel, allen in het kader van Autumn Falls. Op datzelfde festival stond DIIV gisteren al in De Kreun. Onze tips in één alinea, inderdaad. 

 

Los van dit alles wijzen wij u dit najaar graag richting Hageland-Kempen. In een cultureel centrum. Vergeet de connotatie met parochiezalen en de stand-up comedians die Vlaanderen rijk is: een der warmste concerten van deze herfst speelt zich zonder twijfel af in CC Diest, met het concert van Colin Stetson op 4 november.

Onze adoratie voor Stetson probeerden we in 2014 in een artikel te vatten na diens passage in het Muziekinstrumentenmuseum (MIM), georganiseerd door de AB naar aanleiding van de tweehonderdste verjaardag van Adolphe Sax. Een opname in de SL50 van zowel 2014 als 2015 werd zijn terechte provisie. Laatste vermelding had Stetson te danken aan ‘Never were the way she was’, een samenwerking met eega/ Arcade Fire violiste Sarah Neufeld. Unheimisch en sinister op plaat. Live werd het een van de meest hartstochtelijke uitbeeldingen van sensualiteit die we ooit zagen, zonder één woord of aanraking uit te wisselen. Muziek laten spreken was zelden zo puur.

Shows met Neufeld duurden tot diep in 2016. Stetson had ondertussen de handen vol. Zo maakte hij een uitgepuurd surrogaat van de derde symfonie van Henryk Mikołaj Górecki, zes jaar geleden overleden doch componist van een der meest briljante contemporaine klassieke composities, aldus onze man (cw). Stetson eiste nooit het auteurschap op maar maakte een “reimagining of Gorecki’s 3rd Symphony”, met een bassaxofoon die van het geheel nu een ambient-plaat maakt, dan weer een zelfde dreiging oproept als bij ‘Jesus Alone’ van Nick Cave. Lamb liet zich eerder inspireren door de derde symfonie, al is het Stetson die zich met deze compositie heruitvindt – opnieuw en opnieuw.

Verder featurede de saxofonist op ‘Pt. II’ voor op de nieuwe plaat van BadBadNotGood‘IV’, dat de Canadezen op 3 november voorstellen in de AB. Verder verscheen hij op ‘Paining With’ van Animal Collective, en maakte hij zoals hij eerder deed filmmuziek, onder meer voor ‘Lavender’ en ‘La Peur, en bundelde zijn creaties voor films uit 2015 en 2016 in een afspeellijst op zijn Soundcloud en website.

Ja, dan is er nog de nieuwe Bon Iver’22, A Million’. Stetson was niet weg te denken van eerdere Bon Iver-platen, maar wie iets kan maken van de albumcredits van de laatste worp, ziet dat Stetson maar aan één nummer bijdroeg, ‘8 (circle)’. Hoewel andere saxofonisten op de plaat – Rob Moose (Anthony and the Johnsons), Michael Lewis (The Tallest Man on EarthAndrew Bird) en Sad Sax of Shit (een collectief van maar liefst 14 muzikanten) – absoluut niet van de minsten zijn, is de afwezigheid van Stetson mogelijk een verklaring van de schijnbare gemakzucht waar Bon Iver in dreigde te vallen. Of een hoe een hunkering naar avant-garde en alternatie bij een teveel kan tegenwerken.

Wie Colin Stetson zonder de ∞’s, ⊠’s, Σ’s en ♢’s van deze tijd in actie wil zien, begeeft zich op 4 november naar Diest. Stetson speelt er een exclusieve show in België. Nog een tip: de man heeft geen shows gepland de dag er voor – BBNG, wie weet.

Geschreven door Sander Bortier
Info over Stetsons concert in Diest: hier. Bovenstaande foto werd genomen door regisseur en fotograaf Brantley Gutierrez, bekend van onder meer werk voor Arcade Fire na het overlijden van David Bowie. Zie hier voor zijn website.