skyline
 

Introductie tot Belgische underground labels: deel 1

Eerste deel in een reeks over de smaakmakers van de Belgische alternatieve muziekscene. We nemen deze keer Ekster, Ultra Eczema en PRR! PRR! onder de loep. Drie labels die doen waar ze goed in zijn: klinken als geen ander. Muziek om je Tomorrowland-kater mee door te spoelen!

prrrrrr

PRR! PRR!

Collectief PRR! PRR! (uitspraak: verbale imitatie van geweerschoten), opgestart door Brusselse rebellen DJ Coquelin en MC Cloarec, doorboort opnieuw muzikale grenzen zoals we daar in de jaren 90 als Belgen zo goed in waren. Een bizarre mix tussen gebroken elektronica, ravedeuntjes en vaporwave die zijn voeten veegt aan alle structuren en schoonheidsidealen. Het startschot werd vorig jaar gegeven met een 7’’ van Brussels hardwarepiraat Maoupa Mazzocchetti, waarna een 12” volgde van An Ultimate DJ, die over de grote plas af en toe eens werd gedraaid in het leftfield technogebeuren. Indrukwekkende A-side met vuilbakbeat gemixt gemompel over de economische depressie, opgenomen met een defecte singstar-microfoon. Punk in een hedendaags jasje. Release 3 en 4 zijn mixtapes, waarvan de 4e ook echt op een spoelbandje vereeuwigd werd. Een zeer eclectische mix van rave-ads, radiojingles en vrij brutaal gemixte elektronica, met een dosis charmante absurditeit die het label in een maatschappijkritisch hoekje katapulteert. Inclusief obscure tracklist die je best met een bakje popcorn eens doorneemt.

De eerste labelcompilatie, die sinds vorige maand over de toonbank gaat, showcaset 7 nieuwe gezichten, al zijn het naar alle waarschijnlijkheid oude bekenden onder een alias. Bischepiehls‘Dancemix 2016′ (Wie is dit zelfs … ?), of: plak 4 nummers achter elkaar en noem het een mix, smeert op 5 minuten zowel teenkrullende samples, techno, Duits gebrabbel en een of andere K-pop themesong aaneen.  Venderstrooinik’s ‘Tamahatu Appapa Lagos’ lijkt dan weer op een dronken Thaise karaoke-poging en EVIL GRIMACE’s ‘3 Litres’ kan zowel op Thunderdome als een ranzige undergroundkeet een hakje uitlokken. Op de kaft van het plakje vinyl zien we 7 mini-figuurtjes van tot de tanden bewapende Orcs. Symbool voor de 7 herriemakers die we op de compilatie terugvinden? Hyperconceptueel of digitale rommel, een debat zoals dat bij de verwekking van AG Cook’s PC Music volgt waarschijnlijk nog.

Te verwachten: een EP van  aka Parijzenaar Low Jack.  Mede-eigenaar van Editions Gravats en bekender van zijn uitstapjes op L.I.E.S. Records en Modern Love. Een nieuwe van An Ultimate DJ en ook ‘Orc Music’ van Kookelin Hag Kloaarek staan al aangekondigd op de webstek.

 

 

Ekster

 Antwerps kwaliteitslabel opgericht door grafisch designer Victor Robyn, ondertussen vervoegd door Roman Hiele, die als ‘Hiele’ in 2013 met zijn eerste release het label mocht inhuldigen. Met een grafisch designer aan het roer die ’s werelds twee mooiste kunstvormen aan elkaar linkt, krijg je keer op keer pareltjes van dit vinyl-only collectief. De dikwijls in kleine oplage gedrukte schijfjes (300-400 stuks) komen soms gehuld in een gezeef- of gereliëfdrukte PVC sleeve, volledig van artwork voorziene binnenhoezen en zéér sterk design op zowat elk bedrukbaar hoekje. De vijfde release had ook een (bijzonder) smaakje; bij een 10’’ van TFC’s Lars Holdhus stak er namelijk een zakje Shiu Xian in uit het Wuyi Gebergte (hint: thee). Holdhus collaboreerde ook met het label om een T-shirt-collectie uit te brengen met ge-encrypteerde boodschapjes. Voor zij die nét iets meer zoeken dan een ‘Miami Beach Surf’ opschrift.

Met een dubbele albumrelease, bestaande uit de derde Hiele-langspeler en een van DMX Krew, viert Ekster zijn derde jaargang. Een verrassend ingetogen album trouwens van de laatstgenoemde elektronica/breakbeat legende en Aphex Twin-protégé. Voorlopig hoogtepunt in de catalogus is de eerste labelcompilatie ‘EXO’; een schizofreen-exotische trip door new-age land. Inclusief laat-avond pianoballade van lokale held Hantrax en passages van Hiele en Polysick die je best stante pede in je playlist gooit. De eerste release die buiten de landsgrenzen ook meerdere nieuwsgierige oortjes richting ’t stad liet keren. Ssaliva’s ‘BE ME’ is dan weer het label’s sterkste solo-outing. De Luikse synthmagiër François Boulanger, die ook onder pseudoniem Cupp Cave al 3 releases afleverde voor het Britse Ramp Recordings (!), perst hier elke emotie uit zijn software met een reeks akoestisch-elektronische composities die voor onbegrijpelijke reden de wereldpers niet haalden. (Tip van de redactie)

Alleen maar lof voor een label dat kosten noch moeite spaart om een uniek esthetisch geheel aan de man te brengen. We durven dit zelfs het meest veelbelovende label op deze lijst noemen. Kwaliteit vindt uiteindelijk zijn weg wel.

 www.eksterlabel.com/releases


Ultra Eczema

Langlopend kunstproject van Antwerps kunstenaar Dennis Tyfus. Gestart als uitlaatklep voor zijn punkpassie, nu een label dat na bijna 14 jaar plankgas al aan release 217 zit. Ultra Eczema bundelt zowel grafisch en literair werk van meneer Tyfus als geluidskunst van een roedel lokale lawaaimakers. Recent hoogtepunt in de catalogus kwam van avant-garde componist Af Ursin, die met ‘Classement Vertical’ deze keer twee langgerekte composities aflevert die tussen psychedelische bigband en orkestrale free-jazz bengelen. Ook vers van de vinylpers: Remörk’s ‘Principium 2.1′: een experiment waarbij 12 versies van een stukje orgel en synthesizer, telkens in verschillend octaaf, op vinyl werden gedrukt om dan met magneten op bepaalde intervallen aan en uit te worden gezet om zo een sequencer na te bootsen. (Klinkt ongeveer zo) Release 164 was de oprichting van een zaalvoetbalploeg, inclusief bijhorende outfit. Release 172 was een samenwerking getiteld ‘tijdrovende puzzel’: een poster door een papierversnipperaar jagen en het residu verpakken als puzzel. Even geniaal als absurd. Release 176 riep No Choice Tattoos in het leven. Kies zelf de grootte en de plek en krijg een ‘permanente verrassing’. Catalogusnummer 140 werd opgedragen aan de opening van Stadslimiet: uitvalsbasis en expositieruimte bij de Antwerpse kaaien waar het collectief performances en voorstellingen organiseert.

In een tijd waar labels dikwijls opteren voor een multidisciplinaire aanpak, bestaat Ultra Eczema’s catalogus voor een groot deel uit soundtracks van exposities en bijgewerkte fragmentopnames van geluidsinstallaties. Vettig voorbeeld hiervan is de 3 maand-lopende Ultra Eczema showcase die het 6e verdiep van het M HKA bezet. Een tijdelijke installatie met vetzakken (letterlijk) kreeg onlangs nog een komkommertijd-feature in enkele kwaliteitskranten nadat het zonnetje een van de zakken had doen ontploffen. Op het blijkbaar zeer penetrante geurtje na vergat de media de plakkerige soundtrack te vermelden, ingesproken door Vlaanderens geilste: Hot Marijke. Verschijnt op gelimiteerd stukje vinyl. Het label doet ook veel moeite om de dikwijls zeer gelimiteerde oplages van een boeiend visueel pakketje te voorzien. Verwacht standaard full-cover artwork in verschillende druktechnieken, inserts en foto’s. Maar wat had je verwacht met een kunstenaar aan het roer.

http://www.ultraeczema.com/


Geschreven door Robin Van de Ryck