skyline
 

Seun Kuti zet de Vooruit in vuur en vlam met zijn Egypt 80

IMG_4077

Een unieke avond met één van de belangrijkste muzikale erfgenamen.

Foto’s door Pieterjan Verburgh

Pal naast de Vooruit werd vorig jaar het nieuwe VOKA-gebouw neergeplant; een doorn in het oog van ieder weldenkend mens. Gelukkig kan een avondje met activistische muziek soelaas brengen, want de Gentse muziektempel kreeg niemand minder dan Seun Kuti over de planken.

Zoon van en vooral erfgenaam van een schat aan muzikale geschiedenis. Fela Kuti mag gerust de grondlegger van de afrobeat genoemd worden. Toen hij in de jaren ’90 overleed, nam zoonlief z’n levenswerk als tiener over, wat vandaag resulteert in veel meer dan enkel een reïncarnatie.

Kuti Jr. tourt tegenwoordig bijna uitsluitend met eigen materiaal, dat volledig het recept van z’n vader doortrekt naar de actualiteit. Dat heet: grotendeels dezelfde band in combinatie met lyrics die de huidige problematieken in Nigeria en bij uitbreiding Afrika reflecteren. Seun Kuti is dan ook mee met zijn tijd. Weg zijn de problematische standpunten over vrouwen, of de bijna-persoonsverheerlijking die muziek en performances van z’n vader kenmerkten. Ook religie is in deze act uit den boze. Antikapitalisme, Afrikaanse emancipatie en vooral een gigantische hoeveelheid energie blijven natuurlijk centraal staan.

Dat het een avond van standpunten zou worden, werd ook al duidelijk tijdens het Belgische voorprogramma van Shakara United (klinkt leuker indien op z’n Antwerps uitgesproken). Zolang het instrumentaal blijft, is dit een prima band. Niet altijd even strak, doch dynamisch en zeer afwisselend, mede onderstreept door een ‘Bitches Brew’-achtig stukje. Prima opwarmer, met andere woorden. De vrij volle Vooruit kwam van heide en ver om de hoofdact te zien, en bleek van in het begin mee te zijn met het unieke karakter van de avond.

IMG_4030

Veel ga je deze ultieme afrobeat-act immers niet te zien krijgen. Hoewel laatste plaat ‘A Long Way to the Beginning’ door ene Robert Glasper werd geproduced, blijft het een huzarenstukje om met zo’n gigantische groep muzikanten -waarvan enkele op leeftijd- de wijde wereld in te trekken. Genieten was dus de boodschap, en dat deden we absoluut.

IMG_4160

IMG_4143

Het anderhalf uur korte -want het mocht gerust nog wat blijven doorgaan- optreden bracht zowel een boodschap over als de zin om het juk van ons Vlaams conformisme althans voor even af te werpen. Afwisselend tussen zijn altsax en een rol van predikant, kreeg Kuti het publiek moeiteloos mee met teksten die er niet om logen en de universele taal van muziek. Geen betere vertolking van die taal dan afrobeat, laat dat duidelijk zijn. Met puur Afrikaanse origines, maar verstevigd door overzeese invloeden -vader Kuti bezocht Harlem en hield er veel van over- is dit zonder meer het belangrijkste culturele exportproduct van wat het meest bevolkte en in veel opzichten rijkste land van Afrika is.

“To fight the greed which is holding us back in Africa” is zowat de zin die het activistische luik van Seun’s performance kan samenvatten. Het merendeel kon uit de muziek zélf worden aangevoeld als een aanzet tot strijdbaarheid. Al helpen briljante songtitels als ‘IMF’ (International Mother Fucker) zeker. Nog zo’n andere afkorting -‘Vagabonds In Power’- leende Kuti bij vaderlief, maar in een totaal andere uitvoering dan het origineel. Meer summier vooral, want talent mag dan wel in de genen zitten, er is maar één echte. Bovendien lopen historische figuren als een Tony Allen niet meer rond bij de Egypt 80.

IMG_4205

Maar goed, Seun Kuti staat op zichzelf. Hij is een fantastisch showman, een intelligent en gedreven activist, en weet een erfenis niet enkel tot leven te brengen maar ook gewoon voort te zetten. Zelden hebben we zoveel power en présence gecombineerd gezien met een dergelijke mate van stijl en authenticiteit. Mis een volgende passage dus voor geen geld in de wereld.

IMG_4111

IMG_4125

IMG_4158

IMG_4165

IMG_4176

IMG_4216

(mp-h)