skyline
 

Category Archives: Live

Björk – Royal Albert Hall : Liefde is de koning van de dieren

Live

bjorkalbert

All walls are great if the roof doesn’t fall
The man you will marry, the home you will share”

Het profetische karakter van dit fragment uit de hoeksteen van ‘Selmasongs’ – ‘I’ve Seen It All’ – kwam pas vorig jaar opnieuw in het voetlicht dankzij ‘Vulnicura’, de openhartoperatie die Björk onderging om de scheiding van artiest Matthew Barney te verwerken. Geen toeval dat deze tekstregels ook de avond in de Royal Albert Hall emotionele contouren schonken. De ondertussen 50-jarige artieste en moeder van twee is relevanter dan ooit. Als perfecte cross-over tussen gauche popcultuur en nietsontziend avant-gardisme was ‘Vulnicura’ meer dan ooit een door technologie gestuurd manifest. De aanpak die eerder ook bij ‘Biophilia‘ gebruikt werd, slaat aan bij een relatief breed publiek – al moet gezegd dat de complexe maatsoorten en melodieën velen het luistergenoegen in de weg staan – en werd met de tentoonstellingen in het MoMa (New York) en nu Björk Digital in Somerset House (Strand, Londen) doorgetrokken.  Des te interessanter dus dat Björk koos voor een volledig uitgebeende opvoering in de majestueuze Albert Hall, zij het ondersteund door het stevigst mogelijke exoskelet: het Aurora Orchestra onder leiding van dirigent Andrew Gourlay. Lees meer

Nil Volentibus Arduum

Live

Napoleon ‘Nappy’ Brown Culp was 28 jaar oud toen hij zich een weg naar het collectieve geheugen baande met  de Rhythm & Blues standaard ‘Night Time is The Right Time’. Later ook door Ray Charles uitgebracht, werd de titel meer dan de muzikale contouren een geliefkoosde referentie aan de nachtelijke, bezonnen liefde. Nu nog, 59 jaar nadien, weerklinkt de echo van die onbehouwen drang naar het ontsnappen aan de restricties van de dag. Waar deze drang beter tot uiting laten komen dan nabij de grootste der Grote Markten die ons land rijk is? Lees meer

De klank van geveinsde peinture automatique

Live

Met “niet het grootste festival” als parool ambieert het Openluchttheater Rivierenhof te Deurne noch campings, noch gemaksvoedsel, noch wateroverlast – anderzijds ontbreekt dit jaar ook de PortisheadSigur Rós of Eels van 2016. Wel worden duidelijker dan ooit medio juli twee acts op één avond geprogrammeerd, weg van het concept voorprogramma – concert. Om u een idee te geven van de agenda: Tortoise plus Go March; Admiral Freebee plus Bert Dockx. Zowel het programma van het OLT als het festivalseizoen van 2016 bereikt, wat betreft ons, een hoogtepunt met Dez Mona plus Sun Kil Moon. Twee groepen die geheel op eigen wijze op een melancholieke doortocht doorheen het Rivierenhof naar zichzelf zoeken. Hetzij naar zijn eigen origine, hetzij naar ongeveer alles.

dmskm Lees meer

Ongestoord: RY X in de Botanique

Geen categorie Live

Picture1

Zodra allerlei opzwepende elektrovarieteiten de Chapiteau-tent uitglipten was het duidelijk: ‘les nuits’ was weer volop bezig. De Botanische tuinen waren in rep en roer voor dit langerekt eclectisch festival. Edoch, het elektronica-feest kon wachten; er lag een concert van ingetogen pracht voor de boeg.

read more »

Civil Civic overstelpt de Blauwe Kater, waar eindigt dit?

Live

(c) Annika Wallis

In deze tijden van muzikale agitatie en een standaard van meerdere topplaten per week – waar we het hele jaar op hebben mogen wachten, op BowieKozelek, West, Hecker en Harvey na – vergeven we het uiteraard moest u geen gelegenheid vinden voor de groep die 45.000 resultaten op Google en 200.000 views op YouTube oplevert. Wel heeft u, afgelopen donderdag, hierdoor mogelijk dé ontdekking van het jaar gemist.

Lees meer

Ik Zie U Graag festival: Belgische furore in het land van Oranje

Live

2016-04-22 21.11.20
Het mag gezegd worden, de Belgische muziekscene stijgt ver voorbij onze landsgrenzen. Toegegeven, in dit geval niet zó ver. Het ‘Ik Zie U Graag festival’ in de Mezz van Breda werd een driedaagse ode aan opkomende Belpop gebracht, en daarvoor begeven we ons maar al te graag over de grens. Wij pikten alvast een dagje mee in de Mezz. read more »

DGTL 2016: Woodstock 2.0

Live

Eén zwaluw maakt de lente niet, maar een tienduizendtal rabiate technofans op de Amsterdamse dokken duidelijk wel. Op een winderige maar verder schitterende zaterdag stroomt het industriecomplex-turned­-festivalterrein vol voor een volledige dag auditief en ander genot.

Photo courtesy by Kirsten van Santen. All rights reserved

read more »

Gregory Porter in de AB: een continuüm van jazzlegendes

Live

Vroeger naar Brussel gaan dan wanneer de AB het startschot aankondigt loont altijd. Wanneer de avondzon de kunstberg oranje kleurt, speelt een straatmuzikant ‘In a sentimental mood’ van John Coltrane op sax. Het oeuvre van de legende mag dan al een halve eeuw postuum mee gaan, het gaat wel nog steeds mee. Zo ook in de AB. Lees meer

Sfeerverslag dag 1 Artefact: Fis, Powell

Live

Up In The Air, zowel het thema van deze jaargang van het audiovisuele Artefact-festival als een statement dat Artefact torenhoog uitsteekt boven andere. Op dag 1 van de muzikale programmatie: Sagat, Fis en Powell. Artefact’s thema reflecteerde wel niet echt de klanken die Fis donderdagnacht uit de Labozaal deed vloeien. Dubby-duikbootbeats à la Balam Acab’s ‘Wander Wonder’ overgoten met een vrij eclectische mix van zwaar gemutileerde samples en effecten. De Nieuw-Zeelandse knoppendraaier die de voorbije jaren zijn Drum-and-Bassroots heeft achtergelaten, focust zich nu meer op een overweldigende vorm van zeer dynamische powerambient. De set was een eerder chaotische high-definitionopvoering van zijn laatste album ‘The Blue Quicksand Is Going Now’, een album dat door critici als claustrofobisch en druk omschreven werd. Een artiest met teveel inspiratie? Het kan. Terwijl de hoge noten dikwijls rommelig overkomen, beheerst hij zijn low-end wel als een grootmeester. Lees meer

Ennio Morricone. Tussen Sergio Leone en Tarantino: een ode aan meer dan zestig jaar muziek

Live

Voor de zoektocht naar een componist met een nóg verder reikende invloed, een nog naarstiger werkethiek of een nog meer monumentale nalatenschap moeten we meer dan één eeuw terug: Bach, wellicht. Toen Tarantino hem vroeg de soundtrack te leveren voor de fenomenale pseudowestern ‘The Hateful Eight’ moest Ennio Morricone noodgedwongen teruggrijpen naar kliekjes van de score die hij in 1982 schreef voor John Carpenters ‘The Thing’, want Il Maestro had “geen tijd”. Nogal logisch, als je een concertreeks aan het voorbereiden bent met een polyfonisch orkest en een koor, alles samen meer dan 150 muzikanten, om een doorsnede te brengen van een bijna zeventig (!) jaar omspannende carrière.

Lees meer